Nada ni Nadie-Nach

"Quiero estar si solo si solo todo estará bien, que nadie me hable, que no rompan este silencio, es mío."

A paisaxe verde desaparece ante os meus ollos convertíndose en sombras transparentes.
O sistema binomial da terra prográmase na miña presencia convertíndoo todo en ceros e uns.
Agora o único que hai son maquetas dun futuro insostibel que parece ter a cor da choiva.
O verán achégase abafando o meu cerebro e convertíndoo en masa escura que todo o traga.
E eu corro desesperada aos meus cascos contra a polución que me farán desaparecer e aillarme completamente das espirais...

Atrapada en un lugar sin nombre que no tiene algún sentido...

1994
cuatro números
un año
una cifra
sin importancia...

Palabras obsoletas que castigan mi ego
y aumentan mi miedo
al fracaso.

En busca de un mecenas
que guste de fantasías
de un alguien que
es nada
sin más.

Hablo, sola,
para pensar
que alguien
me escucha.
Escucho,
para llorarme
y no beber el veneno
de mi lengua de víbora.

Grita, asústate
o simplemente riete
de todo este universo
repetitivo y redundante.

Flagelarme y convertirme
en otro
"perro más del hortelano"
que sea comparable
como un político insignificante y corrupto


"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer..."

Infinitamente calculado

Afundímonos nunha lagoa azul,
 mentres, as nosas verbas
 pérdense nas areas dun reloxo.

O patrimonio cultural da miña lingua é incinerado polo tempo,
que acosa como un violador aos meus pensamentos,
demasiado[quizáis neglixentes]
 e pouco misóxinos para eses raposos-ovellas,
infantilmente continuistas...

Mithos que descoñezo,
tan ignorante e pouco afrancesada...
Infel á miña alborada,
perante un número calquera
elevado ao cuadrante da túa pel.

"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer..."

Paradojas

Proceso de escritura aleatorio, signos decorativos del típico bar viejo de la esquina...

Sostenibilidad de un mundo de contaminación verbal...

Saltar del autobús, correr, perderme por las calles de una urbanización sin número...

Frases sintetizadas en unos ojos que miran el mundo de una forma demasiado precipitada...

"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer..."

Perdida no olor a humanidade da miña clase de inglés.

Intento pensar, mais éme imposible.

As negras sombras de Rosalía tráenme recordos sabor azucre.

Un barco de vela navega polo meu sistema nervioso facéndome estremecer.

Non penso, non sinto, pero tampouco falo. As miñas cordas vogais, recén operadas tras un mes de silencio, queren romper a súa non liberdade de expresión.

Talking about a freedom that will never exist,
Money has been spent by the population just for their on good,
but my power will last until I loose my mind.
Just mind you're head, take care of it, beware of the word hesitate,
it's dangerous and might make you give up.
But just don't hear, don't listen to it
Put on your sunglasses and smile to life,
it will answer you...


"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer..."