Mostrando entradas con la etiqueta Infito. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Infito. Mostrar todas las entradas

jueves, 4 de septiembre de 2014

Meine Liebe

Just take me back where I belong. Where the rain went short, and the alcohol never stops pouring.
Teach me how to travel breaking the ice, walking in the dark. Show me how the light turns white while dying on the floor. Pursuit me with the oldest tram you can find on that river.

I try to get into my mind, but it blows me away every time I try. Only a side by the river makes me feel alive. I hear water, dogs, chains, antifascists, snow, sun, bikes. And inside of all the noises I see a blond hair, a tiny piercing, smoked blunts...

A mixed of accents still lives on my throat, burning like a volcano, deciding who should die first.

The raindrops turn into tears every time I smell your shadow next to mine. I can only build images of a park with the anger I have become.  

Come kidnap me, if you ever feel alone.




viernes, 20 de mayo de 2011

1994
cuatro números
un año
una cifra
sin importancia...

Palabras obsoletas que castigan mi ego
y aumentan mi miedo
al fracaso.

En busca de un mecenas
que guste de fantasías
de un alguien que
es nada
sin más.

Hablo, sola,
para pensar
que alguien
me escucha.
Escucho,
para llorarme
y no beber el veneno
de mi lengua de víbora.

Grita, asústate
o simplemente riete
de todo este universo
repetitivo y redundante.

Flagelarme y convertirme
en otro
"perro más del hortelano"
que sea comparable
como un político insignificante y corrupto


"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer..."

Infinitamente calculado

Afundímonos nunha lagoa azul,
 mentres, as nosas verbas
 pérdense nas areas dun reloxo.

O patrimonio cultural da miña lingua é incinerado polo tempo,
que acosa como un violador aos meus pensamentos,
demasiado[quizáis neglixentes]
 e pouco misóxinos para eses raposos-ovellas,
infantilmente continuistas...

Mithos que descoñezo,
tan ignorante e pouco afrancesada...
Infel á miña alborada,
perante un número calquera
elevado ao cuadrante da túa pel.

"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer..."