Algo pasa y yo lo averiguaré, sea como sea y al precio que tenga que pagar...
martes, 19 de abril de 2011
Undisclosed desires
"I know you suffered
But I don't want you to hide
It's cold and loveless
I won't let you be denied"
"I want to reconcile the violence in your heart
I want to recognize your beauty is not just a mask
I want to exorcise the demons from your past
I want to satisfy the undisclosed desires in your heart"
But I don't want you to hide
It's cold and loveless
I won't let you be denied"
"I want to reconcile the violence in your heart
I want to recognize your beauty is not just a mask
I want to exorcise the demons from your past
I want to satisfy the undisclosed desires in your heart"
lunes, 18 de abril de 2011
Despierta
Aún me siento como en un sueño, ¿de verdad ha pasado?
Por la mañana, al despertarme, me he vuelto a preguntar si de verdad tanta perfección puede estar en contacto.
Esta vez no ha sido los planetas, si no que la Osa Mayor y Orión se han juntado en un espiral indecente que ilumina el cielo, eclipsando a la misma Luna
"We used to say
That we wereBrother and sister
We used to think
Nothing,was every bitter
Today,I break,my promises
To stay out of the emptiness
Today let's make our promises
For tomorrow"
Un día cualquiera de hace mucho....
Este mundo insosteniblemente perfecto empieza a dar vueltas y marea mi sentido del equilibrio haciendo que las sensaciones se entremezclen produciendo así una visión distinta en la que dos mundos han chocado entre sí alejándose...
Y un cúmulo de situaciones producen un caos, que probablemente sea apocalíptico. Por eso mis ojos poco metafóricos intentan reprimir ese tumulto sentimental indefinido.
Has estado aquí y ya te extraño cabeza loca. Eres impredecible, no sabes cuanto. Los roces de nuestros brazos quedarán sostenidos en un aire contaminado por el nerviosismo y caerán como las hojas.... cuando llegue su momento, cuando el aire sea destruido por chispas de nuestros espejos.
Espero enclaustrada por una respuesta que tarda demasiado y que puede no llegar.
"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer"
14-4-2011
No sé que me pasa, que nada pasa por mi mente. Se repite una y otra vez como esas melosas y empalagosas canciones de pop que siempre hablan de amores imposibles y de un feliz final.
En este instante mi inspiración está vacía, se esfumó hace varios meses a causa de un Don Nadie. Creo que me dijo que iba a tomar un café y a comprar tabaco, pero resulta que desde aquella no pasa, como lo hacía antes, caminando como un fantasma por delante de mi ventana en los días lluviosos que tanto adoran mi pluma y mi papel.
Estimado señor, mi maduración está aún demasiado al final de mi camino empedrado, que aunque parece firme resbala y me puede hacer caer.
Mi Venus de Velázquez está prisionera de la tramposa sonrisa de la Monalisa y del mareante campo de trigo con cipreses del loco pintor sin una oreja. Al igual que ella, yo me encuentro entre dos mundos paralelos que nunca se encontrarán y que me mantiene en una burbuja constante de contaminación acústica que hace que mi cuerpo se destruya por dentro haciendo que mi cerebro deje de funcionar, tirando la coherencia y la cohesión de mi vida por la ventana de un 8º piso.
La dulce verdad que me reconstruye es que nada ni nadie tiene sentido en este universo finito donde el consumismo es el sistema político y la ignorancia nuestra ideología que ha conquistado el mundo. Así pues, estas palabras desordenadas por un estornudo casual, para mí lo dicen todo aunque seguramente para esos animales guiados por las masas estas solo sean palabras escritas por una niña que se aburre demasiado....
"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer"
"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer"
jueves, 14 de abril de 2011
Read what I'm writing....
I feel like letting my hopes just leave from my mind...
Because everything went wrong like always....
What I want its just listen to the wind... and forget everything.
How can all over you change so quickly? Its imposible to know.
I hate this new world, its driving me crazy... I'm going to fall in a far sea made with dreams that will never be real.
These are just words in a screen or something more? I dont know, I just know that the river is dry and the wind is turning blue...
"The more I see the less I know"
O que fai o non durmir...
Os ollos estánseme a pechar, pero nas miñas pálpebras aparecen unhas paisaxes onde, como xa che dixera, aparece un lugar que ten un olor como a canción de The Queen, que me fai lembrarme de ti...
Pero ao instante a luz apágase e sae unha lúa escura onde aparece unha cara diabólica de Deus con cornos de Satán...
Todo é artificial e inmaduramente pensado... Millor non opinar que despois sábese todo...
Pois o que che dixen... que o sono mata neuronas cando non descansas o suficiente, a min pásame a miúdo por iso me levanto ás 5 da mañá para escribir versos sen sentido...
"Pode que só sexa unha rapaza con moito tempo de lecer"
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

